Reading

I loved this book just like all his previous ones I read. So much to think about.

Then she and I embraced one another and she said to me, “Just do it all”. When I asked, “Do what?, she just repeated, “Do it all” -

— p.126

Why was I born between mirrors?

In retrospect, I would find this beautiful

— p.123

To experience your experience

I put down the book and began to think: this strange experience of reading, the sense of harmony between the rhythms of a reproduc tion and the real, their structural identity, so that the subject of the sentence was precisely the time of its being furthered–this was what I valued in one of the only people I described as a “major poet” without irony, John Ashbery. I fished his Selected Poems from my bag, careful not to disturb Isabel, and opened it at random and read a little.

— p.90

Reading an Ashbery sentence, an elaborate sentence stretched over many lines, one felt the arc and feel of thinking in the absence of thoughts

— p.90

Related reading: https://www.dennisjunk.com/readingsubtly/2012/03/lifes-white-machine-james-wood-and-what.html

Michael Clune - Theory of prose (no: a journal of the arts, #7) Allan Grossman’s essays in The Long Schoolroom Jeff Clark, Geoffrey G. O’Brien - 2A John Ashbery

Zij had, maar ook dat was later tot hem doorgedrongen, nooit iets te doen en deed dat met de grootst mogelijke snelheid

‘Goed. Dan schenk ik jou een whisky in. Jij proeft aandachtig en daarna zeg je mij wat je ervan vindt.’

Bij elk belangrijk moment in je leven, dacht hij later, zou je een Arnold Taads moeten hebben, iemand die je vraagt exact te beschrijven wat je voelt, ruikt, proeft, denkt bij je eerste angst, je eerste vernedering, je eerste vrouw, maar altijd op het ogenblik zelf zodat het protocol geldig zou blijven en de gedachte, de ervaring nooit meer verkleurd zou kunnen worden door latere vrouwen, angsten, vernederingen.

Door mannen, maar dit zou hij pas veel later zo kunnen zeggen, leer je hoe de wereld is - door vrouwen wat hij is.

Het betekende niets om zoiets te denken, en toch was het huiveringwekkend.

Je kunt alleen maar wezenlijk mooi vinden waar je echt iets van weet

Er waren dingen die men moest weigeren, zels als ze mogelijk waren. Nu hij de veertig gepasseerd was, zou hij geen pianist meer worden, geen Japans meer leren, dat wist hij zeker, en tegelijkertijd gaf die zekerheid hem een verdrietig gevoel, alsof lui leven nu eindelijk zijn beperkingen begon duidelijk te maken en daardoor de dood zichtbaar werd: het was niet waar dat alles mogelijk was

‘Ja hoor.’ Knap hoe iemand in twee lettergrepen de zelfbewustheid van een hele klasse kon uitdrukken

Op mijn koptelefoon luisterde ik niet naar muziek maar naar een album vol vuurwerkgeluiden

Ik had geen van deze boeken gelezen en toch wist ik er van

— p.60

Het interessegebied van Tanja was: mensen met een miserabel leven. Deze mensen interviewde Tanja over de verschillende tegenslagen die ze te verduren hadden gekregen, en daarna maakte ze er een meeslepend verhaal van voor de zaterdaglezer van de krant. Boven het genoten van een gebakken ei kon die dan reflecteren op het eigen geluk, dat altijd relatief is, en niet los kan worden gezien van de verdrukking van anderen

Tred van de satyr

— p.129

Wij accepteerde dat de grote golf voor onze toren kwam. Dat we niet onbeschadigd zouden blijven

— p.135

In de razernij van de eetlust begonnen de meeuwen elkaar aan te vallen

— p.155